ايزو، كلاه گشادي بر سر مردم ايران

 خبرنگار «بازتاب» گزارش داد، گواهينامه‌های «ايزو» كه طي سال‌های اخير، به عنصر ثابت تبليغات صنايع ايران تبديل شده و صنايع بزرگ و كوچك كشور در رقابت با يكديگر، سعی در به دست آوردن آنها دارند، مورد ترديد انجمن جهاني «ايزو» قرار گرفته است.

 بنا بر اين گزارش، در ده سال اخير، با رواج يافتن كسب گواهينامه‌های «ايزو» در صنايع كشور، صاحبان صنايع، هزينه سنگينی برای دريافت آن پرداخته‌اند. كسب يك گواهينامه «ايزو» برای هر واحد صنعتی، بين 50 تا 250 ميليون ريال هزينه دارد، اما اين گواهينامه در بيشتر موارد، عمدتا جنبه تبليغاتی و صوري دارد و تأثيری در افزايش بهره‌وری و كيفيت فعاليت واحد صنعتی ايجاد نمی‌كند.

 آلن برايدن، دبيركل جهانی «ايزو»، در همايش ارزيابی انطباق در تهران در اين‌باره گفت: متأسفم كه در كشورهای جهان سوم، به ويژه خاورميانه از گواهينامه ايزو، سوءاستفاده شده است و به عنوان يك عنصر تبليغاتی به آن نگاه می‌شود.

 برايدن افزود: عملكرد صنايع كشور هند در زمينه گواهينامه «ايزو» مي‌تواند الگوی خوبی براي صنايع ايران باشد، چراكه در هند 85 درصد گواهينامه‌های صادره «ايزو» به افزايش كيفيت و بهره‌وری در واحد صنعتي منجر می‌شود، اما در ايران شرايط برعكس است و در بيش از 85 درصد موارد، كسب گواهينامه «ايزو» به تحول كيفی مثبتي در واحد صنعتی نمی‌انجامد.

 برايدن، چاپ نشان گواهينامه «ايزو» بر روی كالاهای ايرانی را از مصاديق سوءاستفاده صنايع ايران از «ايزو» دانسته، افزود: گواهينامه «ايزو»، مربوط به سيستم مديريت يك واحد صنعتی است و نمی‌توان از آن هيچ‌گونه استفاده‌ای براي تأييد كيفيت كالا انجام داد و چاپ نشان «ايزو» بر روی محصولات ايرانی، يك تخلف به شمار می‌رود.

 خبرنگار «بازتاب» می‌افزايد: اظهارات دبيركل جهانی «ايزو»، در حالی منتشر شد كه تعدادی از صنايع ايرانی به ويژه خودروسازان براي استفاده تبليغاتی بيشتر از گواهينامه‌های بين‌المللی، در پی كسب گواهينامه EFQM مربوط به كنترل كيفيت اروپا هستند.

 توليدكنندگان ايرانی با هدف تبليغات و جلب توجه مصرف‌كنندگان تصوير «ايزو» را بر روی بيشتر محصولات خود اعم از غذايی، بهداشتی، لوازم خانگی و... منتشر می‌كنند در حالی كه اين اقدام يك تخلف بوده و گواهينامه «ايزو» درباره مديريت كارخانه توليدی است و هيچ ارتباطی به كيفيت محصول توليدشده ندارد.

 گفتنی است، كسب اين گواهينامه‌های بين‌المللي كه هيچ‌گونه تغييري در فرايند فعاليت اين واحد صنعتی به وجود نياورده و تنها پوششی براي صرف هزينه‌های گزاف است، عمدتا به طرف‌های خارجی پرداخت می‌شود و تبليغات غيرواقعی آنان می‌باشد.

  
نویسنده : Hamid Moshksar ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ مهر ،۱۳۸۳