ميلاد

ای روح من! بادا که در اين دنيای گرفتاريها و افسون ها، حتی يک لحظه موطنی را که پس از غروب عمر بدان رسی از ياد نبری.

به اين نمايش زود گذر دل نبند. بر کرانه رود بايست،نوای جريان آب را بشنو.زيبايي چشم اندازها را به دل نوش کن، پايت را به گل آلوده نکن، و تن به آبهای توهم نسپار. آن کس که وارد اين آبها نشود، هرگز غرق نخواهد شد.

در آستانه تولدی ديگر، روحم را با نام تو، جسمم را با کلام تو مطهر ميکنم.

يا علی

 

 Ali

  
نویسنده : Hamid Moshksar ; ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٠ آذر ،۱۳۸٢